КЎЧИМ СИФАТИДА ҚЎЛЛАНГАН ЛЕКСЕМАНИНГ БАДИИЙ БЎЁҚДОРЛИК АСОСИДА ЯНГИ МАЪНО ҲОСИЛ ҚИЛИШИ.
DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.7651887Keywords:
зулф, давочилик, мажозийликAbstract
Топилмалар давомчиликнинг маҳсули ҳисобланади. Соч образи эстетик вазифа жараёнида шоирнинг бадиий қарашлари орқали турфа кўринишларда кўчимларни ҳосил қилиши мумкин. Ишқий ифодалар берувчи мотивларда биргина зулф ишқнинг бутун шаклини ифодаламаслиги, ишқнинг муҳим мақомларидан бири эканлигини англаймиз. Замонавий ўзбек шеъриятидаги кўчимларни тадқиқ қилишда соч тасвири орқали ифодаланган кўп мисраларга гувоҳ бўлиш мумкин. маълум бир бадиий кўчим муаян хусусияти билан турли кўринишларда турли хил маъноларни ифодалаб келиши мумкин.
References
Машраб. Сўз чамани. Т.: Академнашр. Т.: 2020 – Б. 4
Воҳидов Э.Сайланма. – Т.: Шарқ. 2001, – Б. 91
Шаропов А. Оламлар ичра оламлар – Т.: Ғофур Ғулом. 1978. – Б. 42.
Юсуф М. Сайланма. – Т.: Шарқ. 2007. –Б. 96.
Жабборов Н. Замон, мезон, шеърият. –Т.: Ғ.Ғулом номидаги нашриёт-матбаа уйи. 2015. –Б.2
Расулов Т. Адабиёт назарияси. 2 томлик. 1-том. – Т.: Фан, 1978. – Б.152.
Юсуф М. Сайланма. – Т.: Шарқ. 2007. –Б. 40.
Ҳасанов Ш.Ойбек шеъриятида лирик кечинма тасвири. – Қарши:Илмий амалий анжуман. 2005. – Б.20.
