TEMURIYLAR DAVRIDA MUSIQA ILMI VA AMALIYOTI
DOI:
https://doi.org/10.5281/Abstract
Mazkur maqolada Temuriylar davrida musiqa ilmi va amaliyotining shakllanishi hamda rivojlanish bosqichlari tarixiy va ilmiy manbalar asosida keng tahlil qilinadi. XIV–XV asrlarda Amir Temur va temuriy hukmdorlar tomonidan ilm-fan, adabiyot, me’morchilik hamda san’atning boshqa turlari qatori musiqa madaniyatiga ham alohida e’tibor qaratilgani natijasida Sharq musiqa san’ati yuksak taraqqiyot bosqichiga ko‘tarilganligi yoritiladi. Maqolada Samarqand va Hirot shaharlari yirik madaniy markaz sifatida shakllanib, ushbu hududlarda musiqashunoslik maktablari, bastakorlik an’analari va saroy ijrochilik muhiti rivoj topgani ilmiy jihatdan asoslab beriladi.
References
1. Rajabov I. Maqomlar masalasiga doir. – Toshkent: Fan, 1963.
2. Fitrat A. O‘zbek klassik musiqasi va uning tarixi. – Toshkent: Fan, 1993.
3. Matyoqubov O. Maqomot. – Toshkent: Musiqa, 2004.
4. Marog‘iy A. Jome’ ul-alhon. – Toshkent: Yangi asr avlodi, 2007.
5. Navoiy A. Mahbub ul-qulub. – Toshkent: G‘afur G‘ulom nomidagi nashriyot, 2011.
6. Karimov N. Temuriylar davri madaniyati. – Toshkent: Sharq, 2001.
7. Vohidov R. O‘zbek musiqa tarixi. – Toshkent: O‘qituvchi, 1985.
8. Jabborov A. O‘zbek xalq musiqa ijodi. – Toshkent: Musiqa, 2006
